a l b u m

"...naucz mnie rzeko uporu i trwania abym zasłużył w ostatniej godzinie na odpoczynek w cieniu wielkiej delty w świętym trójkącie początku i końca." /z.herbert/  

Są mosty na wzgórzu spalone w południe I tarcza blaszana nad drzwiami fryzjera I brzytwa po której nie krzepnąc krew spływa W miasteczku anioły więdnące na drzewach Od czterech miesięcy nie golą już bród Za murem szkło tłucze wylękła dziewczyna A tarcza blaszana jak słonce się żarzy Wiec mruży dziewczyna swe oczy i ślepnie W miasteczku anioły więdnące na drzewach Od czterech miesięcy nie golą już bród Nie żyje już fryzjer zmęczony nad rzeką Pod drzwiami zostawił list i znaczki cztery I brzytwę i ucho odcięte lecz czuje Rodzina napisze nagrobek jak wróci W miasteczku anioły więdnące na drzewach Od czterech miesięcy nie golą już bród /k.mikulski/

Zostawiłem ciebie rzeko dawnych dni Opuściłem ciebie miasto zwiodło gwarem mnie Rzeko dzieciństwa Gdzie mnie toczy niby kamień miasta nurt Daj mi twojej wody nabrać w dłonie chociaż raz Rzeko dzieciństwa /t.nalepa/  

Jesteś, jestem. Ślady na piasku Trwają po nas tylko chwilę Mijasz, mijam. Przypływ, odpływ Tylko tyle i aż tyle  

Tytus, Romek i A'Tomek