"i gdy czło­wiek wej­dzie w las, to nie wie, czy ma lat pięć­dzie­siąt, czy dzie­więć, pa­trzy w las jak w śmiesz­ny ry­su­nek i prze­cie­ra ośle­płe oczy, dzwo­nek le­śny po­zna­je, ćmę pło­szy i na ser­ce kła­dzie mech jak opa­tru­nek."