Błogosławiony komu Pan rękę ułożył do
pióra a bardziej szczęśliwy komu dał język czuły co się nie wstydzi słowa
Szczęśliwy kto nie ma żadnej ziemi
obiecanej więc się nie śpieszy z czasem i tak powietrza dotyka jak najdroższej
twarzy
A jeszcze szczęśliwszy kto pisząc uniósł
twarz znad stołu by ujrzeć słowo a ujrzał.

Komentarze
Prześlij komentarz