"Dawni Mistrzowie

obywali się bez imion

ich sygnaturą były

białe palce Madonny

albo różowe wieże

di citta sul mare

a także sceny z życia

della Beata Umilita

roztapiali się

w sogno

miracolso

crocifissione

znajdowali schronienie

pod powieką aniołów

za pagórkami obłoków

w gęstej trawie raju

tonęli bez reszty

w złotych nieboskłonach

bez krzyku przerażenia

bez wołania o pamięć

powierzchnię ich obrazów

są gładkie jak lustro

nie są to lustra dla nas

są to lustra wybranych

wzywam was Starzy Mistrzowie

w ciężkich chwilach zwątpienia

sprawcie niech spadnie ze mnie

wężowa łuska pychy

niech pozostanę głuchy

na pokuszenie sławy

wzywam was Dawni Mistrzowie

Malarzu Deszczu Manny

Malarzu Drzew Haftowanych

Malarzu Nawiedzenia

Malarzu Świętej Krwi"

/z.herbert - dawni mistrzowie/